BENLER

BENLER….

Bir   nurlu yüzün vardı.

Bakmaya   kıyamadım

Bir  ben vardı benden içeru.

Ben  benlerini öperdim   hep.

Severdim   bir türlü doyamadım.

Kaç  sevda  treni geçti.

Kaç  bulut   sana   türkü  söyledi.

Kaç  yağmur  yağladı  ardın sıra  ağladı.

Şiirler yazdım  şarkılar  besteledim  adına.

Yüreğim yandı  kara sevdan dan.

Bir  nurlu yüzün vardı  bakmaya  kıyamadım.

Ben acımı  kimselere   diyemedim.

Ben beni kaybettim  o  nazlı   benlerin de

Bir   tatlı   gülümsemen   vardı.

Yağmurlar  yağdıkça  sen  gelirdin aklıma

Bir de  elindeki acem  kınası.

Durup   durup  saçlarının  örgüsü

Aklıma gelir deli ederdi beni.

Bir ben kopardı  içimden  sol yanımdan.

Durur düşünür   ağlardım  birden.

Yüreğim  acılar çekerdi  orta yerinden.

Ben  benlerine vurgundum.

Bir de   gözlerinin   o güzel rengine.

Bir  nurlu yüzün vardı  öpmeye  kıyamadım.

Acım  içimde  kaldı  kimselere   diyemedim

Ben  beni kaybettim  o  güzel   benlerin de…

Arif  Ocakçı   Ocakbey