Biten Şeyler İçin/ ayşegül aşkım karagöz

sabah pencereme doğan ilkbahar 
rüzgarda savrulan tüle karıştı 
ne kadar vefasız geçti zamanlar 
şimdi dostlar bile züle karıştı... 

kırıldı duygunun can çekirdeği 
gönüller virane bahçe örneği 
korktum tutamadım hiç bir çiçeği 
diken, Kaktüs bile güle karıştı... 

şu kızıl dağlardan şafak topladım 
yaktıkça gönlüme tekrar sapladım 
ellerimde kalan hatıralarım 
bir kül tablasında küle karıştı... 

ben bir damla suya hasret kalınca
dostlarım nerdeydi gama dalınca
serap durağına bilet alınca
okyanus içimde çöle karıştı

tüm şans trenlerim kaçtılar bir bir
en mutlu yıllarım uçtular bir bir
dönülmez diyara göçtüler bir bir
mutluluk evime çile karıştı

yandım yanacağım kadar dünyada
kabahat ne ben de ne de Leyla da
gönülde bir ferman başlar feryada
o sevda rüzgarım yele karıştı

yandım bir besteydin, sandım buluttun
ölmeyen bir şarkı verdin unuttun
koca bir ömürü bir aşkta tuttun
mahşer günü sevdam ele karıştı

seni gök kubbenin başına çizdim 
aşkın doruğunu kendimde sezdim 
biten şeyler için şiirler yazdım 
çılgın gözyaşlarım sele karıştı 

 Ayşegül Aşkım Karagöz