ÇORUH ÖLÜMLERİ

İnsan bu, bazen bedbaht, bazen üzgün olur ya

Tek çareyi, tek yolu intiharda bulur ya.

Her şeyini terk edip, gelir senin başına

Yazık, günah değil mi, o gencecik yaşına.

Ey Çoruh! Sana gelir canından usananlar,

Mutluluk saltanatta, paradadır sananlar.

Ey Çoruh! Nicesinin saçlarını yolmuşsun,

Gözlerinden boşalan, yaşlardan halk olmuşsun.,

Ey Çoruh! Kaç kişin ocağını söndürdün,

Yurdunu, yuvasını viraneye döndürdün.

Ey Çoruh! Nicesinin kabrisin, mezarısın

Garip, kimsesizlerin limanısın, garısın.

Ne türküler yakılmış Çoruh senin adına

Nice canları aldın, ermedin muradına.

‘Gün senindir kıvrım kıvrım ak Çoruh,

Zeyno’m gitti, ölüm bana hak Çoruh’

Senin gibi görmedim, gezdim Acem’i, Çin’i

Kimseye dert yanmayan, sana döker içini.

El eder, çağırırsın, ona kucak açarsın,

Kıydın ise canına sevincinden coşarsın.

Sahte tebessümlerin çoğunu yoldan eyler

Ardı sıra anası ağlar, ağıtlar söyler.

Ayrı bir anısı var dinlediğim ağıtın,

İçinde şu yazılı cebindeki kâğıdın.

‘Sevdiğim kızın düğün haberini alınca

Canımdan çok sevdiğim yardan ayrı kalınca,

Bütün dünyam karardı, can evimden vuruldum,

Ben artık kurtuluşu yalnız ölmekte buldum.’

Bir garip tanıyorum, bu yolda kurban giden,

Senin başına gelip, sende intihar eden.

Bir gelin tanıyorum, bezmiş kaynanasından

Dağlar- taşlar inlemiş öksüzlerin yasından.

Çoruh senin özünde gizlidir nice sırlar

Acılar unutulmaz geçse bile asırlar.

Ne çeker şu anlar, Çoruh senin elinden

Sana kimse dost değil, nefrettir ezelinden.

İntiharla öleni başta Allah reddeder,

İntiharla ölenin mezarına kim gider.

Acılar diner bir gün, neden intihar eder,

Öfkelenerek ölmek bilmem neyi halleder.

Yaşar ise hayatta herkese yararı var,

Ölse kendine eder, kime ne zararı var.

İntihar deliliktir, intihar korkaklıktır

Zorlara göğüs germek, mertliktir, erkekliktir.

Bir ölenin ardından ancak üç gün ağlanır

Yıllar geçtikten sonra ‘ bir…. vardı’ denir.

14 Mart 1976 Kars

Muhammet AVCI