KIR ATIM

Şiirin  yaşanmış öyküsü…

Malatyadaki  kayısı  bahçelerini   kayısılar olgunlaştığında

Urfa, Diyarbakır dan gelen mevsimlik işçiler  tarafından

Kayısılar  toplanır islime verilir işlenir.

      Malatyalı  bahçe  sahibi bir bey  kayısı toplamaya gelen

Bu Urfalı  mevsimlik işçilerden  birine  her nasılsa  gönlünü kaptırır.

Ama  mevsimlik işçi  beye bir türlü yüz vermez.

      Beyin  yardıma muhtaç hasta anası  beyin bir an önce

Evlenmesini istemektedir. Hatta bey evlenmediği için beye darılır.

Bey  gümüş eyerli kır atına binerek  Urfalı  kızın yanına gelir

Şöyle seslenir:

KIR ATIM…
Atıma bağladım gümüşten eğer.
Mor kayısılar dallarını hep eğer.
Senin güzelliğin MALATYA değer.
Açta gulyuzunu görem bir daha.
Biner kır atıma gelirim bir gün.
Ellerine yakmış bir acem gına.
Nur olsun seni doğuran ana.
Kuzu olur ben gelirim arkana.
Açta gulyuzunu görem bir daha.
Biner kır atıma gelirim bir gün.
Malatya içinde Pazar kurulur.
Ocakbeyi derler künyem sorulur.
Kız bize gelmezsen anam darılır.
Açta gulyuzunu görem son defa
Biner kır atıma gelirim bir gün.
Arif Ocakçı Ocakbey
Bu  sözleri  duyan kız beye  gülümser  bundan sonra  bey

Hemen  düğün hazırlıklarını başlatır Ocakbeyden  herkese

Açık DAVETİYE beyin düğününe  Maltya’ya  Darendeye buyrun.

Saygı selam tüm dostlarımıza  sevenlerimize olsun OCAKBEY