KIR ÇİÇEĞİ...

KIR ÇİÇEĞİ…
Bir kır çiçeği açtı
Kaya diplerinde yalnız.
Güneşe hasret kaldı.
Onu kimse görmedi.
Onu kimse sevmedi.
Onu sen gördün
Sen sevdin öğretmenim.

Bir yudum su verdin
O güzel yüreğinden.
Bir sevgi verdin.
O güzel gönlünden.
Çiçekler büyüttün öğretmenim.

Bir haraci menekşe açtı.
İlkbaharda masmavi.
Ona kimse bakmadı.
Onu kimse sevmedi.
Onu önce sen gördün.
Sen sevdin öğretmenim.

Çiçeklerde kaldı.
Senin güzel ellerin.
Barış oldun.
Sevgi oldun.
Sevdin bizi öğretmenim…

Ağzında  zeytin dalı

Bir güvercini uçtu.
Yediveren gülleri açtı.
Rüzgar oldun estin.
Yağmur oldun yağdın.
Bilgi verdin, sevgi verdin.
Rehber oldun öğretmenim.

Çiçekler de kaldı.
Senin güzel ellerin.
Baba gibi dost oldun.
Ana gibi yar oldun
Sevdin bizi öğretmenim.

Arif Ocakçı Ocakbey.
O-C-A-K-B-E-Y....