Mevsimlerin İhaneti

Güzelim!

Mevsimlerin soğukluğuna aldandım.

Kışa bitmeyecek dedim.

Beklide beni aldatmıyacaktı zemheri

gitti…

oda gitti tıpkı kurduğum cümlelerin

anlamsızlığını kavrar gibi.

İlk baharım güzel idi,

Bir soğuk bir sıcak,

Ya iyi ya kötü,

Tıpkı senle aram gibi.

İlk baharda vurdu sırtımdan güzelim!

Bıraktı yerini kavurucu sıcaklığa...

Yaz dedim hiç sevmedim,

Bir ukte olur dedim,

Alıştım güzelim yazın güneşine,

Oda gitti.

Kahretti beni yazımın güneşi...

Sonbaharımın yaprakları döküldü.

Acımı yaprakların sesi ile dindirdim sevgili!

Amansız düşen yaprak misali,

Düşlerim gitti sevgili,

Sonbaharda ihanet etti sevgili!

Mevsimlerin ihaneti kadar basit değildi:

İhanetin bedeli.

Ey sevgili!

Senin yokluğuna kış,

Varlığına yaz,

Gidişine sonbahar,

Gelişine ilkbahar dedim sevgili.

Mevsimler gibi sevdim seni.

Mevsimler gibi…

Her mevsim ayrı bir çoşku,

Hüzün,sebep,

Ayrı bir tebessümle sevdim seni.

Ben seni sevdim sevgili seni!

Ben seni…