Yağmur Ve Ben

Küçüklüğümden  beri

Yağmurları  severim

Özellikle    yağmurlu  havada  yürümek   zevk  verir bana

Islak  toprak  kokusunu   içime  cekerim  

Rengarenk  çiceklerin kokusunu   içime  cekerim doyasıya

Yağmurlu    aksamlarda 

Yağmurun  cama  vuruşunu izlerim

Başlar kendi kendimle  içsel   mahkemelerim

Karşıma  alırım iç sesimi

Oturur  sohbet  ederim

Keskeler pismanlıklar olur bazen tartıda ağır

Bazen  sevinçler  mutluluklar  gelir ağır

Ruhumda ki yaraları  temizler Yağmur

Rahmettir  sanki

Gözlerimden   sağanak  gıbı akan gözyaşıyla beraber

Diner  yaralarımın sızısı  kendıme  gelirim

Rahmettir bereketir ruhumun derinliklerine  yağmur

Can kırıklarım temizlenir doyasıya yürürüm ruhumun bahçelerinde

Tarumar  olmuş  gülleri  toplar  yenilerini  ekerim

Hayellerimin tohumlarını atarım tekrardan

Yağmur  sular  ilk  can suyu olur

Zaferlere  aç ruhum hayat bulur  o  zaman

Yeniden doğrulurum  yenik  bir  şavascı  gibi  nara  atarım

Ve yeniden şavasa  hazırlanırım  hala  hayattaysam yeni bir umut  vardır  aslında

Dostum der misiniz    yaralarımı  sarmama  yardım eder misiniz  bana...

                                  Gökçe Sözüçetin