YAĞMURA KAFA TUTAN TUTANA

YAĞMURA KAFA TUTAN TUTANA

Eflatun gece bozguna uğradı

Harıl harıl işledi minibüsler, taksiler ve tramvaylar

Tenteneler güya sır saklardı

Kasaturasını jartiyerinde taşıdığını

En baba şaraptan yudumladığını

Fiyakalı arabasının kıpkırmızı olduğunu

Sözde bilmezdi kimseler

Genişledi köhne ayak sesleri

Büyüdü mavi renkli gözler

Kara rastıklı kaşlar telaşlı

Dairesel bir sesle haykıran sokak köpekleri gibi

Sinmezdi bir saçak altına ne kuşlar

Ne de bizim sokağın delisi

Yağmura kafa tutan tutana

Ahlak polisi peşi sıra

Fikirler üreten güneş olsaydı

Vahim olurdu kibrit çöplerinin durumu

Bir hayli zordu mevsimlerin rolleri

Mendeburdu takvim yaprakları

İlkbahar kaypak

Yaz vesveseli

Sonbahar dertli

Kış hep bozguncu mu olurdu

İşte o an güre bir yıldız kayarken

Ojesini sürüyordu Bahri

Manzarası yekûn tutan

Sapa evler eceline mi susadı bu saatte bilmem

H. Çiğdem Deniz