Yaz gününde kış gibiyim

yoruldum bak yürüten
Sığmaz oldum koca dünyaya
Gecenin sessiz derinliğinde
Savruldum yerden yere
Üstüme gelir odanın duvarları

Nefesim daralır ciğerlerimde
Dört yanım çıkmaz sokak gibi
Zamanımı gelmedi umutların
Yoksa nasipsiz mi geldim dünyaya

Tunc demir misali
Cevapsız tüm sorular
Çökmüş çıkış arayan
Bu aklın üstüne
Dolaşır divane divane
Arşın karmaşık yolların da

Bak ilkbahar Yaz geldi
Halen geçen yılın
Sonbaharın kışında kalmışım
Isıtmıyor yüreği bu sıcak mevsimde
Mavi gökte açan güneşi

Açık penceremde içeri giren
Üstündeki perdeyi havalandıran rüzgar
Zemheri kış gibi çarpar yüzüme
İki benden biri firari çok uzaklarda
Beni olduğumda yerde varlığımı hatırlatan diğer benliğim ise
Anlam vermeye çalışır
Anlamını çoktan kaybetmiş
Özlediğim güzel anlamlara