Susmasaydı -Şiir : Necdet Uçan

Susmasaydı 

ben mesleğe 
On iki Eylül karanlığının ardından 
yavaştan 
şafak sökmeye başladığı yıllarda 
Kore dağlarında tabakanın 
mahpus damlarında özgürlüğün kaldığı 
meri kekliğimle 
yüreğimizi yakan türkülerinle başladım 
mecburi hizmetin köy görünümlü ilçesinde 
dağların arkasında 
bağlamana yakışan 
tok sesin yankılanırdı Ahmet Kaya 
yüreğimin kılcallarında 
acılarla tutunurduk gurbete 
toplumsal duyarlılığınla 
duygu yoğunluğunla 
ülkenin en büyük aşı kampanyası coşkusuyla 
çocuk felçli sekellerinin 
kızamıktan ölen çocukların coğrafyasında 
yüksek tepelere çıkıp 
burnumun direğinin sızladığını 
idam mahkumu Nevzat Çelik’in 
annesinin saçlarına düşen yıldıza seslenişi 
Şafak türküsüyle 
gözlerimin çağladığını hatırlarım 
yolsuz, susuz 
yoksul ilçenin yollarında 
Can Yücel’den Hasan Hüseyin’e 
Enver Gökçe’den Ahmet Arif’e 
Atilla İlhan ustaya varana 
uçurtmanın tellere takıldığını 
çocukluğunun çalındığını 
penceresiz kaldığını anlatan 
Yorgun demokratla 
şu dağlarda kar olsaydım diyen 
bir tarafta Nalan 
ve ah ulan Rıza ile büyüleyen 
kah gençliğini arıyordun 
kah başın beladaydı 
saz çalmaktan suçlu Bahtiyarın 
çiçekler içinde geçişini yazdın 
tanık oldun,yaktın içimizi 
belini kırdığın sözlerle Yusuf Hayaloğlu 
ciğerin tutulmasaydı keşke 
çağın vebasına 
yüreğin hiç kanamasaydı 
şiirlerinle duygulanıp 
sohbetinden yorulsaydık 
yutkunup duraksasaydık 
karşılıklı ağlaşsaydık haykırarak 
bu ülke aydınının 
kaderini yaşamasaydınız son düzlükte 
ve susmasaydı sazınız, sözünüz 

Kasım 2015 

Necdet Uçan