Kİ Ayşegül A.Karagöz şiiri

                           babamın anısına

mezar bile yetmez artık bize

bana dua et baba

babaların duası kabul olurmuş

sabah ezanında

ki...

mezar bile yetmez artık bize

bu nefreti söndürmeye

bu acıyı dindirmeye

yüreğe sindirmeye

mezar bile yetmez artık bize

ne selvide salanan bir  devrimci

ne yıkık bir evin duvarları

en büyük hatayı yapmışım kendimce

anıları bir pencereden çiçek gibi devşirince

bir pencere

on pencere

yüzbin pencere de gece

ki...

mezar bile yetmez artık bize

ölüm bile  yetmez ey dost

ne  o çatıdaki  güvercin ordusu

ne flamingolaraın  kanatları .....

uçamayız....sus

bu sayfayı çiz

yeni bir şiir yeni bir giz

mezar bile yetmezmiş

acı girince yüreğe yumruk  gibi

mezar bile yetmezmiş

mezar bile yetmezmiş  gidince ilkbahar

ve güneş saklanınca çekmecelerimize

bu karanlıkta aynalar hep hazan

bu karanlıkta

besteler  hep hüzzam olur

ki...

mezar bile yetmezmiş değişince insanlar

yerçekimi  gölgesi, bir ay tepesi istediğim

insanlar ah insanlar

ne zaman girecek  şarkılarınızın sesi

gökkubeyi delecek

çok eski bir şarkıyı istiyorum

şiirime  selam dursun

el sallasın

yüreğim geçmiş bir mutlulukla

son kez kanatlansın

ki...

mezar bile yetmez artık bize

son söz sadece anahtar sesiydi

sessizlikti

soğuktu

geceydi

yabancı bir ışıkta

yola çıkmıştık

secdede açan

 ibadet çiçeğine

ki...

ne secde kaldı ne çiçek

sadece çamurdan bir toprak

ve içinde

çırpınan

bembeyaz bir yaşamak....

     Ayşegül Aşkım Karagöz