Bahar Ezgileri

Mutluluk anahtarı som altından değilmiş.
   Öylesine coştum ki,felekten bir gün çaldım
Aşka susayan gönül, dize gelip eğilmiş.  
  Güllerin kokusuyla,sarhoş olup haz aldım.

 Zemheri soğuğunda,ilham perim gizlenir.
    Hüzünlü güz mevsimi,duygularım tozlanır.
  İlk bahar geldiğinde,aşk-ı sevda özlenir.   
Kanatlanıp uçarak, irem bağında kaldım.

Açınca papatyalar, çayır çimen aklanır.   
Bulanık akan sular, sevgin ile paklanır    
Gökteki kara bulut, dağ ardına saklanır.  
Yeşerince ağaçlar,inan çok mutlu oldum.

   Bahçemizde leylaklar,güzel kokular saçar  
   Handelerim solgunken,al gelincikler açar,  
    Görünmeyen hayalim senin yanına kaçar.   
    Vuslat duygusu ile bu gün hayale daldım.   

      Dokunmadan reyhanlar kokusunu vermiyor. 
Yürekteki sırları, dışarıya sermiyor.        
 Sevenleri yok ise, muradına ermiyor.       
     Cennet kapısın açan,bir anahtarı buldum.    

     Zavallı bir güvercin, pencereme konmuştu.
Hazin hazin öterken,sanki içi yanmıştı   
   Avucumla su verdim,doya doya kanmıştı 
    Özgürce uçsun diye,onu göklere saldım. 

Mehtabın ışığında, gözlerinle sar beni.
 Yerden kes ayağımı,mutlulukla kar beni.
  Çaldığın ezgilerle, sevindirdin yar beni.
       Zar eden bülbüllerin,aşk namesiyle doldum

Ülkü Ahıska
Fon resmi kendi çalışmam