Yazmak geldi içimden

 Yazmak geldi içimden,tutamam  duyguları.   
    Dışardan belli olmaz,gönülden neler geçer…  
   Benden başkası bilmez, çektiğim kaygıları.  
    Gülizarım dururken,bülbül başka yer seçer.  

  Hep içimde sakladım,kimseye söylemedim.  
 Kendim için yaşayıp,gönlümü eylemedim.  
  Yazın sıcak günlerde,çıkıp ta yaylamadım.  
  İhtiyacım olanda,dostlarım benden kaçar.  

 Razı olup şükrettim, asla isyan etmedim.   
  Doğru yoldan ayrılıp, yanlış yola gitmedim.
Pişirdiğim aşıma, haram lokma katmadım.
 Ayırmadım  evladı, pay ettim üçer üçer.      

  Saray gördüm evimi,her ortamda barındım 
İmrenmedim kimseye ,umutlara sarındım.
  İbadet  ve  duayla,   kötülerden arındım.    
   Zehirlenmiş otları,Rabbim kökünden biçer.

Dolaşırken sahilde mehtap ile konuştum. 
Kanepede  oturan,  iki gence  yanaştım.   
 Mutluluğun sırları, nedir diye danıştım.    
  O  kafeste bir kuştur,açık bulunca uçar.    

Kin nefretin yerine kalplere sevgi dolsa, 
 Kan  ve savaş yerine, barış ve birlik olsa  
    Bizden  sonra gelene, tertemiz tarih kalsa   
       Kupkuru topraklarda,rengarenk güller açar.  

Ülkü Ahıska
Fondaki resim kendi çalışmam