BEKLERİM ELBET GÖNÜL HANEME...

Yıllanmış bayram tebrikleri

Takriben bir yıl oldu sen gideli

Esefin baş şehri ve sözcüklerin ederi

Gönül küpeştemde saklı esmeyen rüzgârın direkleri

Varla yok arası kimi zaman kimi insan

Bir de yanıltanlar

Varlığına inandırıp arkandan tef çalanlar

Ruhların alıngan mimarisi

Bedenden çekip gidenlerin zamlı tarifesi

Hüzündür hüzün, sevk edilen

Yürekten yüreğe uzanması gereken köprü yerine cenk edenler

Alımlı bir ruh benimki:

Hayli de alıngan diyenlere teessüf ederim

Hem ruhun yongası hem goncası

Sevip de sevilmeyenlere şerh düşerim

Zinhar yalanmış oysa

Kim dediyse eğer ki:

Sevdiğin kadar sevilirsin,

İyi de kimse koymadı bir ikaz lambası

Ne de bir polis gidip gelenleri

Kolaçan eden bitimsiz nöbetime

Eşlik eden nicesi

Azığım bir de atıl yürekler orkestrası

Ne olmuş ki hem?

Sevdimse başkalarının yerine?

Baskın çıkan şu nem şu ilam şu eksen

Kaydığım kadar da merkezinden

Ne de olsa alımlı bir yıldızım

Esefle söylendiğim kadar ismime

Dur durak bilmeden yaşamanın sebebi ile

Sanmayın da kazık kakacaksınız evrene

Bilumum yer gök kaygılı

Bir renk uyumu değil oysa sevmenin rotası

Ederinin altında yalnızlığın o gamlı notası

Ne fa ne sol

Ne de sağdan gelip dönmemek adına arkasına

Yalnızlığı ile hemhal

Çekmediği kadar nazını bir Allah’ın kulu

Külliyen de yalan külliyemde yaşadığım

Az buçuk toparlayıp da kitapların ucunu

Şiire düştü mü de yolum

Afakanlar basar yazmadığımda yolduğum kadar saçımı

Renklerin de misilleme yaptığı

Göğün kimi zaman kayıp iken çatık kaşlı ebemkuşağı

Ne hasret ona buna

Ne de haset birilerinin ruhuna

Kimyam böyle

Ne kindar ne yalan ne de kinaye

Rengim buhar olup da uçar gider

Her sus payı söylemde

Kalemim konuşur benim yerime

Mademki bu gün bayram

Selam olsun çat kapı gelenlere

Mademki yarından sonrasına da var zaman

Beklerim elbet gönül haneme…